Reka Vrbas izvire u
podnožju planine Zec i najveći grad kroz koji prolazi je Banja Luka. A Banja
Luka sigurno ne bi bila toliko lepa da nema ovu reku. U okolini Banja Luke, duž
toka reke Vrbas ima nekoliko zanimljivih mesta na kojima treba zastati jer su
pejzaži očaravajući. Oko desetak kilometara pre ulaska u Banja Luku, Vrbas prolazi
kroz kanjon Tijesno, koji se sastoji od brzaka, slapova i nekoliko plaža
okruženih stenama i šumom. Okolinu kanjona karakterišu raznovrsna flora i
fauna, kao i brojni kulturno-istorijski spomenici. Od 1955. godine ovaj kanjon
je pod zaštitom države. Na reci Vrbas i kanjonu Tijesno održavaju se različita
sportska takmičenja, kao što su kajakaštvo, rafting i mušičarenje. Ova
takmičenja su često internacionalnog karaktera. Od 2011. godine, u kanjonu
Tijesno se preko leta organizuje i noćni rafting.
Još lepše mesto vezano za reku
Vrbas su slapovi Krupe. 25 km južno od centra Banja Luke, na
putu za Jajce i Mrkonjić Grad nalazi se Krupa na Vrbasu - mesto kroz koje protiče manja reka ponornica - Krupa, pritoka
Vrbasa. Tu se formiraju slapovi, a na njima su vodenice, što celom
predelu daje poseban šarm. Interesantno je da kao suvenir prodaju brašno. Osim
toga, u Krupi na Vrbasu postoje tri važna istorijska spomenika. To su nekropola sa stećcima, ostaci srednjovjekovne
tvrđave - Greben grada i crkva Svetog Ilije.
Duž toka reke Vrbas postoje
i brojne živopisne klisure, a ova reka se nakon 250 km dugog toka uliva u Savu
kod Srpca.
Jedan od simbola Banja
Luke je tvrđava Kastel, koja se nalazi u centru grada, na levoj obali reke
Vrbas. U okviru ove tvrđave pronađeni su ostaci neolitskog naselja, koje ujedno
predstavlja najstarije otkriveno naselje na području Banja Luke. Arheološka
otkrića takođe ukazuju da se tu nalazilo rimsko naselje Castra, kao i slovensko
naselje iz ranog srednjeg veka. Izgradnju samog Kastela započeo je Ferhad paša
Sokolović krajem XV veka, izgradnjom tophane, a nekoliko godina kasnije
izgrađene su kule i nastalo je utvrđenje. Ovu tvrđavu i danas okružuju kamene
zidine što svedoči o tome da je ona dugi niz godina služila kao vojno
utvrđenje. U unutrašnjosti tvrđave postoji pozornica, u kojoj se preko leta
održavaju koncerti, pozorišne predstave i druge manifestacije. Tu se nalazi i
Zavod za zaštitu kulturnog i prirodnog nasleđa Republike Srpske, restoran
nacionalne kuhinje i igralište za decu.
U neposrednoj blizini
Kastela i džamije Ferhadije, nalazi se Safikadin grob - spomenik za koji je vezana
legenda o zabranjenoj ljubavi iz XVI veka između Banjalučanke Safikade i
austrougarskog vojnika Omera. Postoje dve varijante ove legende. Po jednoj,
romantičnijoj verziji, Safikada se, nakon vesti o pogibiji svog dragog, obučena
u venčanicu bacila ispred topa na tvrđavi Kastel i na mestu gde ju je topovsko
đule odbacilo izgrađen je spomenik. Druga priča kaže da ju je ubio austrougarski
vojnik nakon što se nije povinovala naredbi da stane. Iako nema pisanih
dokumenata da je Safikada zaista sahranjena na mestu gde se danas nalazi kamena
ploča - Safikadin grob, utvrđeno je da ispod spomenika postoji ljudski kostur.
Meštani Banja Luke i danas donose cveće i pale sveće na tom mestu. Ovaj
spomenik se, nakon rekonstrukcije, 1987. godine, nalazi pod zaštitom države.
U tvrđavi Kastel se održavaju
brojne manifestacije, među kojima najdužu tradiciju ima muzički festival Kastel
Rock Fest, koji se održava svake godine u junu. Prvi festival je održan 2003.
godine pod nazivom Mjesec muzike. Taj naziv je zadržan sve do 2011. godine,
kada festival dobija svoj sadašnji naziv Kastel Rock Fest sa idejom promocije
tvrđave Kastel kao simbola Banja Luke i naglašavanja vrstu muzike
koju ovaj festival promoviše. Festival traje dva dana i na njemu nastupaju
bendovi iz različitih zemalja sveta. U tvrđavi Kastel se takođe
jedom godišnje, u drugoj polovini jula održava Međunarodni filmski festival
Kratkofil, koji se paralelno odvija i u Domu omladine. Prvi put je održan 2007.
godine. Na ovom festivalu se prikazuju kratki filmovi raznovrsnih žanrova, koji
dolaze iz različitih svetskih produkcija. Svake godine se Grand prix dodeljuje
filmu, koji je po odluci stručnog žirija proglašen za najbolji. Na festivalu
postoji program Fokus u okviru kojeg se publici predstavlja zemlja dobitnika
nagrade sa prethodnog festivala i to ne samo kroz kinematografiju, već i kroz
kulturno-umetničko stvaralaštvo i tradiciju.
Banja
Luka je nadaleko poznata po banjalučkom ćevapu i prava bi šteta bila ne probati
taj specijalitet kada se nađete u ovom gradu. Banjalučki ćevap sam prvi put
probala na Banjalučkom splavu. To je brod-restoran na Vrbasu u centru Banja
Luke. Nalazi se u neposrednoj bliziniGradskog mosta, sa panoramskim pogledom na tvrđavu Kastel. Kada je sunčano i toplo i još ako pirka vetrić sa Vrbasa, ovo je idealno mesto
za odmor i klopu. Zato ne čudi što ga zovu i "Oaza na vodi".
Ponuda restorana se sastoji od tradicionalnih,internacionalnih ribljih i specijaliteta od mesa i cene su sasvim korektne. Meni je
porcija banjalučkog ćevapa bila taman. U restoranu nude i preko pedeset vrsta različitih vina. Osim toga, Nektar ljubiteljima piva sigurno upotpunjuje užitak :). Enterijer restorana je otmeno uređen sa nekoliko celina, kao što su deo za mezetluk i piće, a postoji i kutak za zaljubljene. Mada zašto bismo provodili vreme unutra kad je napolju bilo lepše. Sa terase splava smo osim zidina Kastela, posmatrali i neke klince koji su skakali u reku. Na Banjalučkom splavu se često organizuju porodična slavlja i poslovni ručkovi. Ugođaj upotpunjuju tamburaši, koji su na splavu svakog dana osim nedelje.